rigani

Αρωματικά φυτά – Ρίγανη

Έχω νοητικούς δεσμούς με τη Τήνο. Η κ. Ρένιου πάντα την εγκωμίαζε. Όταν πήγαινα σπίτι τους αφού με είχαν κεράσει λικέρ αν βρισκόταν και ο αδελφός της μαζί, και κάποιο ταρτάκι απ’ το διπλανό ζαχαροπλαστείο, τα λέγαμε και πάντα η κουβέντα γυρνούσε στην Τήνο. Κατάγονταν από ‘κει, στις διακοπές πήγαιναν στο πατρικό τους σπίτι στα Υστέρνια της Τήνου.
Στα Υστέρνια;” ρωτούσα.
Με απορία στα μάτια, μ’ ένα μεγάλο χαμόγελο μου έλεγε
Δεν έχεις πάει; Αν είναι δυνατόν!“.
Δεν έτυχε ως τώρα” της έλεγα.
Είναι πολύ όμορφα, το σπίτι μας ειναι στο βουνό αλλά κατεβαίνουμε – λίγο απέχει η θάλασσα“.

aromatic_herbsΣτον αποχαιρετισμό, αν είχαν μόλις από ‘κει επιστρέψει, πάντα είχαν φέρει κι ένα δώρο: Συνήθως ή μάλλον πάντα, μέλι και κάπαρη. Προϊόντα ντόπια της Τήνου από τα πιο ξακουστά. Η κάπαρη ήταν σε μεγάλη διάφανη, νάυλον σακκούλα,. το μέλι σε βάζο μεγάλο, γυάλινο, μ’ ένα αστραφτερό, χρυσαφί χρώμα. Επίσης και ρίγανη.
“Του βουνού, ντόπια κι αυτή. Παραδοσιακά προϊόντα, απ’ τον τόπο μας – Τα Υστέρνια” μου έλεγε με χαμόγελο.
Μα δεν ήταν ανάγκη… Πάντως ευχαριστώ πολύ“.

Σαν άνοιγα τις συσκευασίες, το μέλι λαμποκοπούσε αναδύοντας το λεπτό μα έντονο άρωμα του. η ρίγανη στη σαλάτα με την κάπαρη έφτιαχνε μια οπτική πράσινη αρμονία που μετέφερε τον αέρα του βουνού και το άρωμα της θάλασσας ανάμεσα στα πεύκα, στην κουζίνα – τόσο έντονη μυρωδιά.
Τώρα πια δεν τους βλέπω γιατί και οι δύο – η κ. Ελισσάβετ και ο αδελφός της Αντώνιος, δεν ζούνε πια. Λίγο καιρό με το που έχασε τον αδελφό της πέθανε κι αυτή. Η κ. Ελισσάβετ Ρένιου μια θαυμάσια γυναίκα, πάντα με το χαμόγελο και την περιποίηση. Γέννημα – θρέμμα της υπέροχης Τήνου, πάντα θα τη θυμάμαι.
Φωτο 1 προέλευση Φωτο 2 προέλευση

Για την ονομασία του οικισμού υπάρχουν δύο εκδοχές. Σύμφωνα με μία εκδοχή η ονομασία οφείλεται στο γεγονός πως στο παρελθόν το χωριό ήταν το τελευταίο που περνούσε αμαξωτός δρόμος, ενώ σύμφωνα με άλλη εκδοχή η ονομασία οφείλεται στις πολλές στέρνες που υπήρχαν γύρω από το χωριό.

Τα Υστέρνια αναπτύχθηκαν στο παρελθόν χάρη κυρίως στη ναυτιλία και στη μαρμαροτεχνία. Υπήρξαν το δεύτερο σημαντικότερο κέντρο της μαρμαροτεχνίας στην Τήνο μετά τον Πάνορμο, αναδεικνύοντας ορισμένους από τους σπουδαιότερους Έλληνες γλύπτες: Γιώργος Βιτάλης (1835-1901), Λάζαρος Φυτάλης (1831-1909), Λάζαρος Σιώχος (1862-1911), Αντώνιος Σιώχος (1888-1975), Νικόλαος Σιώχος (1908-1993) καθώς και ο τ. Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Κοτσώνης. [πληθυσμός 119 άτομα (2001). Υψόμετρο 310 μ.]

journal, Travel

Πύργος η Ψυχή της Τήνου

Γιαννούλης Χαλεπάς

xalephome

Τήνος – Οικία Γιαννούλη Χαλεπά

Ο Πύργος, χωριό κτισμένο αμφιθεατρικά σε ύψωμα πάνω από τη παραλία του Πανόρμου, είναι ονομαστό εξ αιτίας των γλυπτών που κατάγονται από ‘κει.

Ένας απ’ αυτούς ο Γιαννούλης Χαλεπάς (1851 – 1938), ο πιο γνωστός γλύπτης της Ελλάδας. Το σπίτι του υπάρχει σήμερα σαν Μουσείο – “Μουσείο Γιαννούλη Χαλεπά”, γράφει η μαράρινη επιγραφή στον τοίχο του σπιτιού. Εκεί μπορείς να δεις και το πρόπλασμα της Κοιμωμένης. Είναι εκτεθειμένο στην αυλή του σπιτιού.

Το έργο του Γιαννούλη Χαλεπά (1851-1938) χωρίζεται σε δύο περιόδους: την κλασσική περιόδο 1871-1877 (20- 26 ετών) και τη σύγχρονη περίοδο 1918-1938 (67-87 ετών). Yπήρξε ο μεγαλύτερος Έλληνας γλύπτης του 20ου αιώνα και δίκαια χαρακτηρίστηκε ο Φειδίας της σύγχρονης εποχής. Στη ζωή του όλη καθρεφτίζεται ο αγώνας του καλλιτέχνη που επιζητά να δώσει ψυχή στον πηλό και για τον σκοπό αυτό θυσιάζεται… Μπήκε στα Τάρταρα της γης για να ξεχάσει όσα ήξερε και να μάθει τα άλλα –αυτά τα μυστήρια της Θείας Θελήσεως–, να μάθει πώς η ύλη γίνεται πνεύμα. Και γύρισε στον κόσμο μας για να μας φανερώσει τη Θεία Αρμονία. περισσότερα

Άλλοι Τηνιακοί γλύπτες ο Δημήτρης Φιλιππότης, Λάζαρος Σώχος, Γεώργιος Βιτάλης (Υστέρνια 1840), Αφοι Φυτάλη (Υστέρνια) – αλλά και ζωγράφοι ήταν από την Τήνο, όπως οι πολύ γνωστοί Νικηφόρος Λύτρας και Νικόλαος Γύζης.

Στο χωριό λειτουργεί από το 1955, Σχολή Καλών Τεχνών, απ’ όπου δυο αριστούχοι κάθε χρόνο εισάγονται στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, ενώ μεγάλο ποσοστό των αποφοίτων της Σχολής απασχολούνται σε έργα αναστήλωσης αρχαίων μνημείων. Εκτός από τη Μαρμαροτεχνική διδάσκονται Ελεύθερο και Αρχιτεκτονικό Σχέδιο, Ιστορία της Τέχνης, Ζωγραφική. Μεγαλύτερος Χορηγός είναι το Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελίστριας Τήνου και η Σχολή υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού.

Το χωριό όλο με άσπρα δρομάκια στριφογυριστά γύρω από την πλατεία με τον Πλάτανο. Καθήσαμε και παραγγείλαμε καφέδες και το γνωστό νόστιμο γαλακτομπούρεκο: Αφράτη κρέμα με μπόλικο λεμόνι και φύλλα τραγανιστά, σοροπιασμένα. Κόσμος πολύς καθόταν στα παραδοσιακά τραπεζάκια με τη μαρμάρινη επιφάνεια στις θαλασσιές ψάθινες καρέκλες του καφενείου, απολαμβάνοντας τη δροσιά του αιωνόβιου πλατάνου.

Ο Πύργος έχει αρκετά καταστήματα – με καλλιτεχνικά διακοσμητικά είδη πιο πολύ, 1 γκαλερί που διευθύνει ένας ξένος χαράκτης που έχει μόνιμη έκθεση των έργων του εκεί. Έργα λεπτομερώς ζωγραφισμένα με πενάκι και σινική μελάνη με ποικιλία θεμάτων. Στα δρομάκια και στις αυλές βουκαμβίλιες, όλων των χρωμάτων: μωβ, ροζ, λευκές.


Επίνειο του Πύργου είναι ο Πάνορμος. Θαυμάσιο χωριό όπου η απόλαυση του ήλιου και της θάλασσας σε συνδιασμό με τον καλοκαιρινό μπάτη που ενώνεται με τον βουνίσιο αέρα του Πύργου δημιουργεί το πιο κατάλληλο σκηνικό για διακοπές και ξεκούραση σ’ ένα τοπίο της Τήνου από τα πιο γνωστά.

Ο Πάνορμος είναι το μέρος για μπάνια, εξοχικό σημείο όπου όλοι οι Τηνιακοί υποδεικνύουν ως το πιο κατάλληλο για ηρεμία και ήσυχα μπάνια. Το φαγητό επίσης – όπως όλα στη Τήνο θα ‘ναι κι αυτό υπέροχο! Στον Πάνορμο βεβαίως, στην επιστροφή καθήσαμε στο εστιατόριο. Ήταν αργά το απόγευμα. Παντού επιγραφές στα Γαλλικά. Πολλοί οι Γάλλοι τουρίστες λοιπόν και αρκετοί απ’ αυτούς διαμένουν μόνιμα εκεί!

Αυτό το post γράφτηκε προς ενθύμηση του Πύργου – του καλλιτεχνικού – ιστορικού χωριού των Μαρμαροτεχνιτών της Τήνου

Standard