ArchangelsCapture

Α αυτό το ημίφως!

Κάθε φορά που φεύγει ο παλιός χρόνος και μπαίνει ο καινούργιος γιορτάζουν. Έτσι και τώρα. Εμείς ήμασταν στο συνηθισμένο μας Σαββατοκύριακο στο εξοχικό ξενοδοχείο. Βάλθηκαν να καταστρώνουν σχέδια η Μαρούλη και η παρέα για το που θα περάσουν τη βραδιά της παραμονής.

Εδώ γινόταν χαλασμός με τα τόσα γεγονότα! Η Αθήνα μια ρημαγμένη πολιτεία. Όμως η διασκέδαση προείχε. Τέλος πάντων δεν τις παρεξηγώ! Η αιώνια γυναικεία φιλαρέσκεια θέλει να βρει τον καθρέφτη της. Και που αλλού; Μια επίπλαστη ιδιότητητα όπως αυτή, δεν θα ψάξει παρά στις μουσικές και τις φανφάρες. Τα χειροφιλήματα και τις υποκλίσεις.

DaisiesCapture

Μαργαρίτες σε βάζο Daisy Marc Jacobs

“Απόψε κυρία μου είσθε εκθαμβωτική!”

Αυτό θέλει η γυναικεία φιλαρέσκεια: Το θαυμασμό και τη λάμψη των φώτων της μαγείας που πρόκειται να προκύψει. Μετά φυσικά το ηφίφως. Α αυτό το ημίφως! πόσο όλοι το περιμένουν. Όλοι αυτό τελικά δεν προσμένουμε; Εκεί ανάμεσα στη σκιά και το φως παιχνιδίζουν οι αναμνήσεις μαζί με όλα τα τωρινά, τα “ποθούμενα”.

Advertisements
PaniarasCapture

Νυχτερινό Τοπίο – Zωγαφικό έργο Κώστας Πανιάρας

Αρχίζει να νυχτώνει. Τα άστρα διαμαντένια δάκρια του ουρανού που δεν θα μπορέσεις ποτέ να δεις. Σε λίγο θα περάσει η παρέα για τη βραδινή έξοδο στο κοσμικό στέκι της κοντινής λουτρόπολης. Βραδινό ντύσιμο κάπως νεγκλιζέ. Πίνουμε το τελευταίο sour cherry ποτό χωρίς αλκοόλ απλά δροσιστικό. Τα αρώματα της νύχτας διαχέονται μαζί με το επίμονο άρωμα Dolce Gabbana. Τι άλλο να ζητήσεις αυτή την έναστρη νύχτα; Ησυχία, αναμονή για κάτι διαφορετικό, κάτι που θα σε αποτραβήξει από το φόρτο των σκέψεων για τις δύσκολες περιστάσεις που προέκυψαν, προκύπτουν ολοένα.

Όμως η βραδιά δεν σηκώνει βαριές σκέψεις.
“Ουφ! ακόμη να έρθουν… Μα γιατί αργούν;”
Αμέσως ακούστηκε η φωνή της Ελίζας στην πόρτα του κήπου:
“Φθάσαμε, επιτέλους ετοιμαστήκαμε! Βγείτε γρήγορα” και μετά το γέλιο της.
Μια μουσική σκέπαζε την ησυχία: εξωτικός ρυθμός, μιας άλλης εποχής. Και μεις θα καταφεύγαμε στη μαγεία της.

tinos volax
journal, Travel, Writing

Βωλάξ – Το Γρανιτένιο Μεγαλείο

volax

Τήνος – Βωλάξ – Το γρανιτένιο μεγαλείο

Ατενίζοντας αυτό το άγριο τοπίο στο κέντρο του νησιού της Τήνου, μέσα από τις στροφές του ορεινού δρόμου ανάμεσα στις ξερολιθιές και τα πουρνάρια, τα σχίνα και τις αγρελιές  με τους στρογγυλούς, ογκώδεις βράχους, θαρρείς φερμένοι από κατολισθήσεις που προκλήθηκαν από μια περίεργη μανία της φύσης – έτσι μέσα στη μοναξιά της και την αγριάδα του βουνού – σα να θέλησε να τονίσει την απουσία της σκιάς των δένδρων, των λουλουδιών, της ανθρώπινης λαλιάς.

Στο χωριό λουφάζουν νωρίς κουρασμένοι απ’ το μάζεμα της κάπαρης, του θυμαριού – που στοιβάζουν στα καλάθια που οι ίδιοι πλέκουν. Το χειμώνα μαζεμένοι στο τζάκι, τρώνε το τελευταίο πιάτο, πέφτουν στα στενά κρεβάτια κοιτώντας τον αστραφτερό ουρανό, όταν σηκώνονται να στερεώσουν κάποιο πατζουρόφυλλο που χτυπά μανιασμένα απ’ τον δαιμόνιο του χειμώνα αέρα. Πιο πέρα οι βράχοι γυαλίζουν στο φως του φεγγαριού – ενωμένοι, αδιατάραχτοι, συνεχίζουν το σφιχταγγάλιασμα τους – χειμώνας μπαίνει, καλοκαίρι βγαίνει.
Άνοιξη με τις παπαρούνες που φυτώνουν ανάμεσα τους, καλοκαίρι μέσα στη ξεραϊλα του τοπίου κρατάνε γερά στη θύμηση τους την εγκατάλειψη του άγριου βουνού, ποτέ δεν πρόκειται ν’ αφήσουν αυτή τη γη που τους κρατά καλά στερεωμένους στα ύψη του βουνού – πέτρινοι άγγελοι προστάτες και φύλακες της Βώλακας.

Φθάνοντας στο χωριό καθίσαμε στη πλακόστρωτη αυλή με το ομοίωμα αλωνιού στη μέση. Εκεί γίνονται οι επιδείξεις παρασκευής ψωμιού κάθε χρόνο. Η γιορτή του ψωμιού φέρνει απ’ όλο το νησί επισκέπτες.

Γεμίζει η πλατεία κάτω από τα πλατάνια με τα χαρούμενα πρόσωπα. Βιολιτζήδες και λυράρηδες απ’ τη χώρα ξεκινούν, για να τους ακολουθήσουν οι κάτοικοι, με χαρές και τραγούδια. Είναι μια μέρα που οι αγκαλιασμένοι βράχοι χαμογελούν, δοξάζοντας τον Ύψιστο, τη Βώλακα και τους ταπεινούς της καλαθοπλέχτες.

Links: Πληροφορίες: Βώλαξ Τήνου Φωτo Βώλαξ

Standard
journal, Travel

Πύργος η Ψυχή της Τήνου

Γιαννούλης Χαλεπάς

xalephome

Τήνος – Οικία Γιαννούλη Χαλεπά

Ο Πύργος, χωριό κτισμένο αμφιθεατρικά σε ύψωμα πάνω από τη παραλία του Πανόρμου, είναι ονομαστό εξ αιτίας των γλυπτών που κατάγονται από ‘κει.

Ένας απ’ αυτούς ο Γιαννούλης Χαλεπάς (1851 – 1938), ο πιο γνωστός γλύπτης της Ελλάδας. Το σπίτι του υπάρχει σήμερα σαν Μουσείο – “Μουσείο Γιαννούλη Χαλεπά”, γράφει η μαράρινη επιγραφή στον τοίχο του σπιτιού. Εκεί μπορείς να δεις και το πρόπλασμα της Κοιμωμένης. Είναι εκτεθειμένο στην αυλή του σπιτιού.

Το έργο του Γιαννούλη Χαλεπά (1851-1938) χωρίζεται σε δύο περιόδους: την κλασσική περιόδο 1871-1877 (20- 26 ετών) και τη σύγχρονη περίοδο 1918-1938 (67-87 ετών). Yπήρξε ο μεγαλύτερος Έλληνας γλύπτης του 20ου αιώνα και δίκαια χαρακτηρίστηκε ο Φειδίας της σύγχρονης εποχής. Στη ζωή του όλη καθρεφτίζεται ο αγώνας του καλλιτέχνη που επιζητά να δώσει ψυχή στον πηλό και για τον σκοπό αυτό θυσιάζεται… Μπήκε στα Τάρταρα της γης για να ξεχάσει όσα ήξερε και να μάθει τα άλλα –αυτά τα μυστήρια της Θείας Θελήσεως–, να μάθει πώς η ύλη γίνεται πνεύμα. Και γύρισε στον κόσμο μας για να μας φανερώσει τη Θεία Αρμονία. περισσότερα

Άλλοι Τηνιακοί γλύπτες ο Δημήτρης Φιλιππότης, Λάζαρος Σώχος, Γεώργιος Βιτάλης (Υστέρνια 1840), Αφοι Φυτάλη (Υστέρνια) – αλλά και ζωγράφοι ήταν από την Τήνο, όπως οι πολύ γνωστοί Νικηφόρος Λύτρας και Νικόλαος Γύζης.

Στο χωριό λειτουργεί από το 1955, Σχολή Καλών Τεχνών, απ’ όπου δυο αριστούχοι κάθε χρόνο εισάγονται στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, ενώ μεγάλο ποσοστό των αποφοίτων της Σχολής απασχολούνται σε έργα αναστήλωσης αρχαίων μνημείων. Εκτός από τη Μαρμαροτεχνική διδάσκονται Ελεύθερο και Αρχιτεκτονικό Σχέδιο, Ιστορία της Τέχνης, Ζωγραφική. Μεγαλύτερος Χορηγός είναι το Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελίστριας Τήνου και η Σχολή υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού.

Το χωριό όλο με άσπρα δρομάκια στριφογυριστά γύρω από την πλατεία με τον Πλάτανο. Καθήσαμε και παραγγείλαμε καφέδες και το γνωστό νόστιμο γαλακτομπούρεκο: Αφράτη κρέμα με μπόλικο λεμόνι και φύλλα τραγανιστά, σοροπιασμένα. Κόσμος πολύς καθόταν στα παραδοσιακά τραπεζάκια με τη μαρμάρινη επιφάνεια στις θαλασσιές ψάθινες καρέκλες του καφενείου, απολαμβάνοντας τη δροσιά του αιωνόβιου πλατάνου.

Ο Πύργος έχει αρκετά καταστήματα – με καλλιτεχνικά διακοσμητικά είδη πιο πολύ, 1 γκαλερί που διευθύνει ένας ξένος χαράκτης που έχει μόνιμη έκθεση των έργων του εκεί. Έργα λεπτομερώς ζωγραφισμένα με πενάκι και σινική μελάνη με ποικιλία θεμάτων. Στα δρομάκια και στις αυλές βουκαμβίλιες, όλων των χρωμάτων: μωβ, ροζ, λευκές.


Επίνειο του Πύργου είναι ο Πάνορμος. Θαυμάσιο χωριό όπου η απόλαυση του ήλιου και της θάλασσας σε συνδιασμό με τον καλοκαιρινό μπάτη που ενώνεται με τον βουνίσιο αέρα του Πύργου δημιουργεί το πιο κατάλληλο σκηνικό για διακοπές και ξεκούραση σ’ ένα τοπίο της Τήνου από τα πιο γνωστά.

Ο Πάνορμος είναι το μέρος για μπάνια, εξοχικό σημείο όπου όλοι οι Τηνιακοί υποδεικνύουν ως το πιο κατάλληλο για ηρεμία και ήσυχα μπάνια. Το φαγητό επίσης – όπως όλα στη Τήνο θα ‘ναι κι αυτό υπέροχο! Στον Πάνορμο βεβαίως, στην επιστροφή καθήσαμε στο εστιατόριο. Ήταν αργά το απόγευμα. Παντού επιγραφές στα Γαλλικά. Πολλοί οι Γάλλοι τουρίστες λοιπόν και αρκετοί απ’ αυτούς διαμένουν μόνιμα εκεί!

Αυτό το post γράφτηκε προς ενθύμηση του Πύργου – του καλλιτεχνικού – ιστορικού χωριού των Μαρμαροτεχνιτών της Τήνου

Standard